Hoofdstuk 27 - Schijnverloofd met een lord

Richard kuste haar opnieuw... Zij kuste hem... Ze wist dat ze hier een eind aan moest maken. Er waren zo veel redenen om zich terug te trekken, om wat afstand tussen hen te scheppen – vooral omdat ze zo vastbesloten was geweest om hem op afstand te houden.

En toch kon ze niet stoppen. De hitte, de aanraking van zijn lippen op de hare, het brandende verlangen om zich tegen hem aan te vleien, zijn geur in te ademen, het was onweerstaanbaar. Zijn geur, zo mannelijk, zo bedwelmend, het gevoel van zijn harde, gespierde armen om haar heen, de warmte van zijn lichaam die op haar afstraalde, prikkelden haar zintuigen.

De verre geluiden van de club onder de vloer en de stemmen, het gelach en de kreten die door het raam aan de straatkant naar binnen kwamen, stierven weg. Er was niemand anders dan hij.

Niets dan deze ongelooflijke honger.

Ze had hem willen kalmeren toen ze hem kuste, dat was alles. Ze had gezien met welke wanhoop hij op het nieuws had gereageerd, en ze haatte het om hem zo te zien.

En het was haar gelukt. Hij leek zijn verdriet vergeten te zijn.

Maar nu zat ze gevangen als Roodkapje in de klauwen van de wolf.

En er was geen plek waar ze liever was geweest.

Zonder zijn mond van die van haar te halen, leidde Richard haar achteruit, waarbij het geschuifel van hun voeten werd gedempt door het tapijt, tot de achterkant van haar knieën tegen de lage rand van haar bed stootte. Hij duwde haar iets verder, ze vielen allebei op het bed, en de matras zakte onder hen weg. Zijn gewicht op haar voelde heerlijk aan, en ze kreunde recht in zijn mond.

'Janie,' mompelde hij. 'Als je doorgaat met dat soort geluidjes maken, word ik nog gek.'

Ze wilde dat hij gek werd, net als zij. Hij bewoog zich van haar mond af en plaatste zoete kusjes op haar kaak en in haar nek, die haar een rilling van verrukking bezorgden. Ze holde haar rug toen hij nog lager ging, en toen hij met zijn tong de lijn van haar sleutelbeen volgde, trilde er iets diep vanbinnen.

'Vind je dat lekker, liefje?' vroeg hij.

'Ja...'

'Goed.' Hij kuste verder naar beneden, langs de bescheiden rand van haar lijfje en naar de aanzet van haar borsten. 'Dan gaan we eens kijken hoe je dit vindt.'

Hij trok de zoom van het lijfje en de beugel van het korset naar beneden en nam een van haar borsten in zijn mond. Ze hapte naar adem van schrik en keek toen naar het decadente tafereel van hem die aan haar tepel zoog. Met één hand omsloot hij de borst, terwijl de meest intense golven van lust als vuur door haar heen schoten.

'Richard...'

Eerder had ze gasten de borsten van de prostituees in het ‘Elysium’ zien aanraken en zelfs kussen. Maar ze had zich niet kunnen voorstellen dat dit de vrouwen plezier zou doen of dat het haar ooit zelf zou overkomen.

'Mmm,' mompelde Richard en keek glimlachend naar haar op. Zijn blauwe ogen waren donker als saffieren en zijn kastanjebruine haar viel warrig over zijn voorhoofd. 'Je geniet ervan.'

Daarop keerde hij terug naar haar borst en begon haar tepel met zijn sensuele tong te omcirkelen, terwijl hij met zijn vrije hand haar andere borst nam en hetzelfde met zijn duim deed. Ze slaakte een kreet en sloot genietend haar ogen, terwijl ze dit nieuwe genot, deze nieuwe sensaties in zich opnam en probeerde niet te bezwijken onder de intensiteit van dit alles.

Hij ging door met haar op deze manier te prikkelen – hij likte, zoog, schraapte met zijn tanden over haar tepel – en ging toen over naar haar andere borst om daar hetzelfde te doen, terwijl hij met de vorige speelde. Met haar vuisten klemde ze zich vast aan het zijden dekbedovertrek. Haar heupen bewogen en kronkelden, terwijl haar schoot pijnlijk en branderig aanvoelde van verlangen. Iets in haar verlangde naar meer… steeds meer. Ze voelde dat ze daaronder vochtig werd – heel, heel vochtig – en klemde haar dijen stevig tegen elkaar.

Grote God, had ze zojuist… een ongelukje gehad?

Hitte brandde op haar wangen. Abrupt ging ze rechtop zitten en duwde Richard van zich af.

'Richard, hou op!'

Hij rolde op zijn zij. Zijn wangen waren rood en zijn lippen gezwollen van al het zoenen, zijn ogen onvoorstelbaar donker. 'Waarom?' wilde hij weten, en keek naar haar benen, waarvan het ene stevig over het andere geklemd was. Verward fronste hij zijn voorhoofd, en glimlachte toen. 'Wat is er, liefje? Ben je…' Hij likte zijn lippen. '…vochtig?'

Ze verborg haar gezicht in haar handen om hem niet aan te hoeven kijken. 'Ja!'

Hij slaakte een lang, grommend geluid van lust, duwde toen zachtjes haar handen van haar gezicht en tilde haar kin op, zodat ze zijn blik moest beantwoorden. Voorzichtig schoof hij dichter naar haar toe.

'Dat is niet het soort vochtigheid dat je denkt, liefje,' zei hij. 'Dit is het soort vochtigheid dat betekent dat je me wilt. En…’ Hij slikte zwaar en zag er plotseling uit alsof hij pijn had, ‘dat je klaar voor me bent.'

Iets aan die woorden plantte een diep, pijnlijk verlangen diep in haar binnenste, en ze hield haar adem in. Plotseling had ze het om een heel andere reden heet.

'O…' zei ze. 'Is het niet…?'

Hij lachte zachtjes en streek met een hand langs de stof van haar jurk over haar dij omhoog, wat een warme tinteling in haar veroorzaakte. 'Nee, het is niet wat je denkt. Voor deze vochtigheid hoef je je niet te schamen, Janie.'

Ze zou zich nu behoorlijk dom hebben gevoeld omdat ze het vocht dat ze had geproduceerd had verward met die andere lichaamsvloeistof, als zijn donkere blik, die hij haar vanonder dikke wenkbrauwen toewierp, haar niet verteerde en in vuur en vlam zette. Ze hapte naar adem toen zijn hand langs haar been omlaag gleed. 'Liefje, je bent echt opmerkelijk. Je woont in een bordeel en toch ben je zo onschuldig. Laat me je tonen hoe goed dit soort vochtigheid voor je is.'

Hij pakte de zoom van haar rok en trok die langzaam, heel langzaam, omhoog, terwijl zijn hand over de dunne kous langs haar been streek. Er verspreidde zich een hitte door haar heen, haar adem versnelde, terwijl hij hoger en hoger ging. Voorbij haar knie. En nog hoger, voorbij de kousenband, en nu schroeide zijn hete handpalm de blote huid van haar dij. Ze verstijfde, kon geen adem meer halen toen zijn hand de spleet tussen haar dij en haar intieme delen bereikte.

Goede God, nu bewoog hij zijn hand lager, precies naar de plek waar haar schaamhaar zat. Zijn intense, donkere ogen waren strak op de hare gericht, zijn volle lippen licht geopend, en hij mompelde: 'Is dit de eerste keer dat iemand je zo aanraakt?'

Ze knikte, omdat ze geen enkel woord over haar lippen kreeg.

'Goed. Ik wil je gezicht zien als ik je aanraak…' Zijn vinger bewoog naar haar centrum, waardoor haar kruis opzwol en klopte, maar ze bleef haar dijen zo stevig tegen elkaar klemmen dat haar spieren brandden. 'Open je voor me, liefje. Doe je benen uit elkaar.'

Alsof ze betoverd was, deed ze het. Haar dijen openden zich en zijn vingers gleden tussen haar plooien, drongen haar meest intieme plekje binnen. Lust stroomde door haar lichaam bij zijn aanraking en ze liet haar heupen draaien.

Hij slaakte een diepe grom en sloot een moment zijn ogen. 'Wat voel je goed, Jane… Je bent helemaal nat. Zo klaar voor mij.'

Dat was ze. Ze wist niet zeker waarvoor ze precies klaar was – voor wat dan ook met hem. Meer van die aanraking, die puur zonlicht rechtstreeks haar aderen in liet stromen.

'Laat me je uitkleden, liefje,' zei hij. 'Draai je om.'

Hij trok zijn hand terug en ze bleef hongerig naar meer achter, hijgend en pijnlijk leeg. Ze draaide zich op haar zij en voelde de stof van haar jurk strak trekken toen hij de haakjes losmaakte, aan de zijkanten trok en toen het korset losmaakte. Ze vroeg zich af waarom ze niet protesteerde, zich niet schaamde of bang was dat hij haar uiterlijk misschien niet mooi zou vinden. Hij trok de jurk naar beneden, daarna het korset, en ze droeg alleen nog de onderrokken en het hemdje.

'Die moeten ook uit,' verklaarde hij.

Haar handen beefden toen ze de onderrokken naar beneden trok. En met zijn diepblauwe ogen strak op de hare gericht, pakte Richard de twee lintjes die het hemdje boven haar borsten bij elkaar hielden en trok eraan. Ze beet op haar lip toen de koele lucht haar huid raakte.

'Naar beneden ermee,' zei hij.

Nog steeds trillend keek ze hem aan. 'Als dat zo is, geldt voor jou hetzelfde, milord.'

Een zachte lach ontsnapte aan zijn lippen. Hij kwam overeind en knielde naast haar op het bed, trok zijn geklede jas uit en gooide die op de grond. 'Zoals u wenst, mevrouw.'

Ze duwde de mouwen van haar hemdje van haar schouders terwijl ze toekeek hoe hij de haakjes van zijn gilet losmaakte. Hij observeerde haar met een brandende blik toen ze haar hemdje tot over haar borsten naar beneden schoof, en zijn ogen werden groot toen ze het tot aan haar middel liet zakken. Hij verstijfde met het gilet om zijn schouders, de krachtige spieren van zijn borst zichtbaar onder het witte hemd.

'Jane…' schraapte hij. Zijn keel werd droog.

Hij keek haar met zoveel vrees aan, alsof hij zou sterven als hij wegkeek. Op dat moment realiseerde ze zich dat zij de controle had. Ze had macht over hem, ook al had ze bij de beste wil van de wereld geen idee waarom. En die macht was haar lichaam.

Voor het eerst voelde ze zich gezien. Werkelijk, echt gezien. Werkelijk belangrijk. Werkelijk van betekenis.

Ze schoof haar hemdje helemaal naar beneden en schopte het met de punt van haar voet weg, zodat ze nu volledig naakt voor hem stond.

Zijn blik gleed van haar borsten naar beneden naar haar taille en haar heupen. Hij beet op zijn onderlip en gromde opnieuw, toen zijn ogen bleven hangen op het kruispunt van haar dijen.

'Goede God, Jane,' mompelde hij, terwijl hij zijn gilet uittrok. 'Je wordt mijn dood nog. Je bent adembenemend.'

Hij trok zijn hemd over zijn hoofd en haar adem stokte. Zijn lichaam was gespierd, van zijn brede schouders via zijn prachtige biceps tot zijn slanke taille die smaller werd naar zijn heupen. De spieren vormden heuvels en dalen op zijn buik. De wond die ze had behandeld, was nog steeds een donkere lijn op zijn borst. De hechtingen waren verdwenen, misschien had een echte dokter ze verwijderd. Zacht, kastanjebruin haar was verspreid over zijn torso en het onderste deel van zijn harde buik. En toen hij de broek naar beneden schoof, zag Jane precies waar dat haar naartoe leidde…

Tussen twee dikke, gespierde dijen stak zijn lange, harde lid omhoog en wees recht naar haar. Terwijl hij zijn broek uittrok en naar haar toe bewoog om zich naast haar uit te strekken, vroeg ze zich even af hoe het geslachtsdeel van een man zo mooi kon zijn. En hoe het ervoor kon zorgen dat haar binnenste plotseling nog heter aanvoelde en nog meer pijnlijk verlangde… Verlangen waarnaar?

Haar adem stokte toen deze geweldige man zich over haar heen boog en haar kuste, terwijl hij zijn hand langs haar lichaam omlaag liet glijden. Hij omsloot opnieuw een van haar borsten, terwijl hij op zijn gemak met zijn lippen de hare verkende. Zijn tong gleed haar mond binnen en plaagde haar. Het verlangen tussen haar benen werd sterker, tot het pijn deed, en zijn hand gleed over haar buik omlaag en vond haar vrouwelijkheid.

Ze kreunde toen hij zijn vingers tussen haar schaamlippen liet glijden. Hij liet zijn vingers cirkelen, plaagde, wreef, verkende. Hij vond een plekje dat bijzonder heerlijk en zo intens aanvoelde, dat ze haar tenen kromde en het uitschreeuwde van genot. En ergens diep in haar groeide iets, spande iets zich aan, en kwam hoger en hoger... Ze bewoog haar heupen om dat iets te volgen en gebruikte schaamteloos zijn vingers om zichzelf te bevredigen.

'Ja. Precies zo, liefje,' mompelde hij keer op keer. 'Precies zo.'

Ze strekte haar hand uit en omsloot zijn harde, hete lid zachtjes met haar vingers. Zijn huid voelde op die plek verrassend fluwelig aan. En, lieve hemel, wat was hij hard, als heet marmer.

'Ik wil dat jij dit genot ook voelt,' zei ze, terwijl ze in zijn benevelde ogen keek. 'Ik wil dit met je delen.'

'Oh, Jane...' mompelde hij, terwijl zijn kaak zich spande. 'Oh, Jane...'

Terwijl hij haar bleef bevredigen, liet zij haar hand over hem op en neer glijden, en hij slaakte een lange, diepe kreun.

'Doe ik het goed?' vroeg ze.

'Ja...' antwoordde hij met gespannen stem. 'Hemel, ja.'

Toen ze hem zag delen in haar gelukzaligheid, werd de behoefte om één met hem te worden zo sterk dat ze geen adem meer kreeg.

'Neem me, Richard...'

'Wat?' mompelde hij en opende zijn ogen.

'Neem me. Hoe het ook werkt, ik wil het. Ik wil jou. Je zei dat ik klaar voor je was. Ik ben nat voor je. Ik wil weten hoe het is. Waar ik ook klaar voor ben, ik wil dat je het doet.'

Hij vloekte zachtjes in zichzelf. 'Janie, je hebt geen idee... Als ik het doe... Ik wil het, almachtige God, ik wil je zo graag dat ik bijna ontplof. Maar dan neem ik je onschuld.'

Ze liet haar handen over zijn harde borst glijden. Ze was bereid alles te geven om hem weer op haar te hebben, om die harde spieren op haar te voelen. 'Ik weet het. Neem mijn onschuld. Ik zou niet willen dat iemand anders die neemt.'

Hij vloekte weer. Dit keer waren de vloeken nog grover. 'Ik ben een slecht mens, liefje. Ik zou het niet moeten doen. Maar de waarheid is, ik wil je te graag. Ik wil je helemaal voor mezelf hebben.'

Hij torende boven haar uit. De krullen van zijn donkere, kastanjebruine haar hingen op zijn voorhoofd en zijn ogen waren zo donker als de nachtelijke hemel en keken haar onafgebroken aan. Hij zag er zo gespannen uit, alsof hij zowel pijn leed als het grootste genot van zijn leven beleefde.

'Spreid je benen voor me, liefje,' zei hij zacht.

Ze sloeg haar benen om zijn heupen, haar kruis spande zich ongeduldig aan. Met zijn erectie in de hand positioneerde hij zich voor haar ingang en cirkelde met de eikel rond haar natte vrouwelijkheid, waarbij hij haar overgoot met vloeibaar genot. Ze bewoog haar heupen, jagend op dat meer van dat genot. Het voelde alsof ze daar alleen al van kon barsten.

'Het kan pijn doen, Jane,' zei hij. 'Maar het zal maar een korte pijn zijn. En als je wilt dat ik stop, moet je het gewoon zeggen.'

Ze likte haar lippen en knikte. Ze geloofde niet dat het pijn zou doen. Hoe kon het ook, als alles wat hij tot nu toe had gedaan pure gelukzaligheid was?

Hij drukte zich in haar en rekte haar op. De harde spieren van zijn armen spanden zich aan en bolden op terwijl hij zijn gewicht erop liet rusten. Toen begon hij zich zachtjes, langzaam en met kleine stootjes in haar te schuiven. Hij rekte haar steeds verder op, en zij wilde hem steeds dieper, dieper en nog dieper in zich hebben. Ze verlangde ernaar om één met hem te zijn...

Toen was er een klein prikje en hij was in haar. En ze was vol, zo heerlijk vol van hem. Hij kreunde toen hij volledig in haar drong. Hun ogen ontmoetten elkaar – de zijne waren diepblauw en zo ongelooflijk mooi. Ze wilde het liefst in ze wegzinken en nooit meer bovenkomen. En daar was hij. Richard liet haar binnen, diep in zijn ziel.

'Gaat het?' vroeg hij gespannen. 'Moeten we stoppen?'

Het prikkende gevoel diep in haar loste op en werd onderdeel van het genot om hem helemaal voor zichzelf te hebben. Ze verlangde nog steeds naar meer en drukte zich tegen hem aan. Ze wilde dat hij bewoog, om haar meer van die gelukzaligheid te brengen die alleen hij kon geven.

'Nee. Wat je ook doet, Richard, waag het niet om te stoppen,' zei ze, terwijl ze haar armen om zijn rug sloeg en hem met haar armen en benen dichterbij trok.

'Je wordt nog mijn dood,' mompelde hij.

En toen... eindelijk... gelukkig… begon hij bewust langzaam in haar te stoten. Ze kreunde terwijl ze wende aan deze nieuwe bron van genot en pijn en tilde haar heupen op om elke stoot van hem tegemoet te komen. Hij veranderde de hoek van zijn heupen, zodat hij tegen dat speciale puntje in haar schoot bewoog dat haar sterretjes liet zien, en versnelde. Zijn gewicht, zijn geur, het gevoel van een harde, hete, prachtige man die in haar bewoog, haar nam, haar bezat, was overweldigend.

Hij bleef bewegen, stootte en maakte dierlijke geluiden. Lokken van zijn haar vielen op zijn voorhoofd.

En toen, veel te snel, ontlaadde het opgekropte gevoel zich in haar en overspoelde haar met intens genot. Ze schreeuwde het uit, niet in staat om te denken, terwijl de ene golf na de andere over haar heen sloeg en de vervoering door haar heen pulseerde.

Hij trok zich uit haar terug, kromde zich ineen op het bed en kwam klaar op de deken.

Toen ze allebei wat gekalmeerd waren, trok hij haar slappe, verzadigde lichaam in een omhelzing en spreidde de deken over hun lichamen uit. Jane drukte een zachte kus op zijn borst.

De plek tussen haar dijen was beurs.

'Ik ga met niemand trouwen,' zei ze. 'Jij was mijn enige kans om dit te hebben... dat een man me aanraakt... me als vrouw neemt. Alsjeblieft, ik wil niet dat je er spijt van hebt dat je dit met me hebt gedaan. Nu ik geen maagd meer ben, is er geen gevaar meer dat iemand met me wil trouwen.'

Richard keek haar fronsend aan. 'Ik wil met je trouwen,' herinnerde hij haar eraan. 'Ik wil het.'

'Ik weet het, Richard.' Ze nestelde zich tegen zijn borst en luisterde naar zijn sterke, regelmatige hartslag onder haar oor. 'We hebben allemaal onze gebreken.'

Hij kuste haar op haar kruin. 'Jij niet.'

Terwijl ze zuchtte, realiseerde ze zich dat ze hun missie hadden volbracht. Ze hadden alles ontdekt wat Thornes mannen wisten over wat er met Spencer was gebeurd.

Volgens hun afspraak moesten ze nu de verloving verbreken.

Hoewel ze hier de hele tijd naartoe had gewerkt, werd ze bij de gedachte alleen al misselijk.