Intermezzo 2: Mayke en Wende - Hoogtij

‘Zie je dat? Volgens mij is ze eigenlijk niks veranderd. Ze gaat meteen achter onze Sjaak aan.’

‘O? Nou, volgens mij niet, hoor. Ik hoorde hem eerder iets zeggen dat, laat ik eerlijk wezen, behoorlijk glijerig klonk, en toen maakte ze meteen dat ze wegkwam. Ze rende, zo, hop, de wc’s in. Volgens mij is hij minstens net zo erg als onze Vinnie vroeger; hij zal wel overal meisjes hebben zitten.’

‘Of mijn Cammie? Of wou je dat niet zeggen?’

‘Haha, Mayk, nou ja, ik bedoel maar, in de borstkas van de grootste gladjakker kan nog een lief hart kloppen. Je weet toch. Ik denk dus dat die jongen eigenlijk wel een goeie gast is, al loopt hij een beetje met zijn ziel onder zijn arm op het moment. Veel meer dan de vorige keer dat ze hier waren, toen was hij veel meer zo’n braniefiguur.’

‘Ja hè? Dat viel mij ook al op. Hij kan af en toe echt zo treurig, een beetje peinzend kijken. Ook wanneer hij zit te spelen. Je zou hem bijna een kop soep geven. Maar net als je dan denkt dat hij vertroeteld moet worden, begint hij weer met die stoere verhalen van hem.’

‘Nou ja, hij kan het leuk brengen. Maar daaronder zit volgens mij meer dan hij wil laten zien.’

‘Huiskamerpsycholoog.’

‘That’s me. En ik denk dus ook dat Nynke meer in haar mars heeft; ik geloof er helemaal niks van dat ze niet is veranderd. Ze worstelt denk ik nog wel een beetje met zichzelf, maar goed, ze is nog jong, wat, negentien of zo?’

‘Ja, zoiets.’

‘Nou, hoe was jij toen je negentien was? Toen wist je het toch ook nog niet allemaal precies?’

‘God, Wen, ik voel me zowat oud, als je zo praat. Maar je hebt wel gelijk. Het is ook wel weer stoer van haar dat ze hiernaartoe is gekomen om een soort excuses aan te bieden, en ze is in ieder geval niet te beroerd om even te helpen als de nood aan de man is. Of zou ze alleen vanwege onze, eh, Sjaak blijven hangen?’

‘Misschien is hij ook een factor, ja. Dat zou goed kunnen. Ze zitten wel zo’n beetje naar elkaar te kijken; volgens mij vinden ze elkaar leuk, maar... zij heeft duidelijk geen zin in een goedkoop avontuurtje, en hij heeft denk ik op dit moment in zijn leven geen behoefte aan iets serieuzers, stel ik me zo voor...’

‘Gedoemd te mislukken.’

‘Yep. Laten we maar hopen dat ze elkaar niet te veel verdriet doen. Zal ik je helpen met wat te eten maken voor de troepen?’

‘Goed plan. We zitten hier denk ik nog wel even, totdat die storm een beetje luwt.’